برای حسین جان خسروانی

تخلصش رهاست ، شاید برداشت من از تخلص حسین ، واقعا هدفش

از انتخاب این واژه نباشه ، اما من اونو یه جور رهایی از هر بند و

هر چیزی می دونم ... .

یادمه اولین روزی که وارد خوابگاه شدم ، تو اون بحبوحه ی سلام و

خوش آمد گویی ها ، آشنایی من با اون واقعا متفاوت و جالب بود .

همیشه اونو سرگرم صحبت کردن با امیررضا در مورد اندیشه های

افلاطون، ارسطو و ... می دیدم و همیشه به حرفاشون با دقت گوش

می کردم ، شاید اون هیوقت متوجه این نشد اما حرفاش واسم خیلی

جالب بود ... . ازینا که بگذریم ،شعرای حسین(شاید از ترس

پرروگیش به روش نمیوردم )واقعا سرزنده و حتی یجورایی حرف

دل من بود .

این آخرای ترمی ، این پست رو ویژه برای حسین جان خسروانی

نوشتم که اتفاق ویژه ی این سال تحصیلی برای من بود :)

* تو درس فلسفه ی عشق بودی ...

سرت سلامت خسروانی جان ، چشمه ی اشعارت هم جوشان تر از

همیشه ...

#حسین_خسروانی

#رها

:: برچسبها: رها, حسین_خسروانی, دست نوشته, موضوع آزاد